Stanowisko Departamentu Prawa Pracy w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej z 1 sierpnia 2008 r. (DPR–III-079-437/TW/08) w sprawie doby pracowniczej

Departament Prawa Pracy informuje, że podjęcie pracy w tej samej dobie pracowniczej, po przepracowaniu dobowej normy czasu pracy, stanowi pracę w godzinach nadliczbowych. Oznacza to, że wszystkie godziny pracy w tej samej dobie, przekraczające osiem godzin, będą pracą nadliczbową (art. 151 § 1 k.p.). Natomiast w kolejnej dobie, czyli w okresie 24 godzin od zakończenia poprzedniej doby, czas pracy jest liczony od nowa i tylko te godziny pracy, które w niej wystąpią, będą zaliczone do pracy w tej dobie.

Jeżeli zatem pracownik zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy i objęty stałym rozkładem czasu pracy od poniedziałku do piątku od 8 do 16, rozpoczyna pracę we wtorek o 6 i kończy ją o 16, w a środę pracuje od 4 do 16, wówczas w dobie rozpoczynającej się o 8 w poniedziałek i kończącej się o 8 we wtorek przepracuje 10 godzin. Oznacza to, że wystąpią dwie godziny nadliczbowe (między 6 a 8 we wtorek). Natomiast w kolejnej dobie, rozpoczynającej się we wtorek o 8 i kończącej się w środę o 8, pracownik przepracuje 12 godzin, co oznacza, że wystąpią cztery godziny nadliczbowe.

Jednocześnie podkreślamy, że MPiPS nie dysponuje instrumentami prawnymi bezpośrednio oddziaływającymi na stosowanie prawa pracy w praktyce i nie jest uprawnione do wydawania ogólnie obowiązującej wykładni przepisów. W związku z tym poglądy Departamentu Prawa Pracy nie są wiążące dla inspektorów PIP, dla stron stosunku pracy, organizacji pracodawców i pracowników, jak i dla sądów pracy. Organem ustawowo powołanym do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy przez pracodawców jest Państwowa Inspekcja Pracy podlegająca Sejmowi RP.

Ewa Pomian-Wojcieszczuk

zastępca dyrektora departamentu